Στο επίκεντρο αυτού του έργου βρίσκεται η ιδέα ενός περιβάλλοντος συναναστροφής, ενός χώρου γύρω από τον οποίο ζούμε κάθε στιγμή με παρέα και όπου τίποτα δεν είναι κρυμμένο, αλλά όλα είναι ορατά και ανοιχτά προς κοινή χρήση. Ο τοίχος διαβίωσης χαρακτηρίζεται από την εναλλαγή κλιμακωτών δαπέδων, ξεκινώντας από το κάτω μέρος η ξύλινη κορυφή που στηρίζεται στο έδαφος δημιουργεί έναν ιδιαίτερο δυναμισμό που εμπλουτίζεται ακόμη περισσότερο από τις βάσεις που θυμίζουν το ίδιο φινίρισμα.

Στο επάνω μέρος, το παιχνίδι των όγκων ολοκληρώνεται από τα φωτιζόμενα παράθυρα και το boiserie με λειτουργία στήριξης της τηλεόρασης. Στο πίσω μέρος βρίσκεται η τραπεζαρία στην οποία οι χαμηλές κολόνες λειτουργούν σχεδόν ως τραπεζοκόμοι στην εκδήλωση και συμπληρώνουν πλήρως τον χώρο χάρη στην εναλλαγή στερεών και κενών που δίνει η εναλλαγή των βιτρινών και της ξύλινης επένδυσης.